ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่กลายเป็นสินค้าเพื่อการท่องเที่ยวในตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอินจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Local Wisdom which Commodification to Products for Tourism in Klongjik Sub-District, Bang-Pa-In District, Phranakhon Si Ayutthaya Province

  • อรอุมา โพธิ์จิ๋ว
  • สาธิยา รื่นชล
  • อายุวัฒน์ ค้าผล
Keywords: ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่กลายเป็นสินค้า, ศักยภาพของภูมิปัญญาท้องถิ่น, ตำบลคลองจิก

Abstract

วัตถุประสงค์ของบทความนี้ (๑) เพื่อศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นที่กลายเป็นสินค้าเพื่อการท่องเที่ยวในตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (๒) เพื่อศึกษาศักยภาพความพร้อมของภูมิปัญญาท้องถิ่นแต่ละด้าน เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมายังตำบลคลองจิก วิธีการศึกษาใช้เอกสารชั้นต้น เอกสารชั้นรอง การลงพื้นที่สัมภาษณ์ผู้ที่อยู่อาศัย และสังเกตการณ์ในชุมชน ผลการศึกษาพบว่า ภูมิปัญญาท้องถิ่นในตำบลคลองจิกที่กลายเป็นสินค้า มีภูมิปัญญาด้านปรัชญา ศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี ที่ชาวคลองจิกมีการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาและวันสำคัญตลอดปี ซึ่งควรประชาสัมพันธ์กิจกรรมเหล่านี้ให้มากขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว พื้นที่คลองจิกมีภูมิปัญญาด้านศิลปกรรมและโบราณคดี คือ วัดวิเวกวายุพัด เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ศึกษาประวัติศาสตร์ ศิลปกรรมและโบราณคดี ในแง่ของภูมิปัญญาด้านเกษตรกรรม ทุ่งบัวแดงและทุ่วบัวฉัตรจึงมีศักยภาพรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มที่ชอบถ่ายภาพ ในส่วนของฟาร์มสวนเกษตร สามารถรองรับนักท่องเที่ยวที่ชอบศึกษาเรียนรู้เชิงเกษตรกรรม เชิงการพัฒนาชุมชน รวมทั้งผู้ที่มีงานอดิเรกเรื่องการปลูกพืชผักสวนครัว มีภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมกลุ่มดอกไม้ประดิษฐ์ และแจกันหุ้มผ้าไหม โอ่งหุ้มผ้าไหมสามารถรองรับนักท่องเที่ยวที่สนใจเรื่องงานฝีมือและงานประดิษฐ์ ส่วนนักท่องเที่ยวที่สนใจเรื่องการประกอบอาหารสามารถเข้ามาศึกษาเรียนรู้ภูมิปัญญาด้านโภชนาการที่มีอยู่หลายแห่งในชุมชน ท่ามกลางความพยายามปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมให้กลายเป็นสินค้า วัฒนธรรมของชาวคลองจิกยังคงความหมายที่แท้จริงดั้งเดิม ชาวคลองจิกยังคงรักษาความแท้จริงของภูมิปัญญาและวิถีชีวิตของตนเองไว้ได้

References

เข็มทอง พรรณจำปา. (๒๕๖๑, ๒๗ เมษายน).ผู้ที่อยู่อาศัยในตำบลคลองจิก. สัมภาษณ์
เครือวัลย์ มีเกียรติ. (๒๕๔๖). ภูมิปัญญาท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : เจริญรุ่งเรืองการพิมพ์.
พระครูสมาน. (๒๕๖๑, ๒๗ เมษายน).พระสงฆ์ในวัดวิเวกวายุพัด. สัมภาษณ์
พิทักษ์ น้อยวังคลัง. (๒๕๔๘). กระบวนการทำวัฒนธรรมให้เป็นสินค้าการท่องเที่ยวในภาคอีสาน. ค้นเมื่อ ๑๒ เมษายน ๒๕๕๙, จาก www.research.culture.go.th/index.php/research/item/365-2012-09-16-06-50-51.html
ไพโรจน์ มงคล. (๒๕๖๑, ๘ กันยายน).ผู้ที่อยู่อาศัยในตำบลคลองจิก. สัมภาษณ์
วิมลรัตน์ พรรณวิเชียร. (๒๕๖๑, ๘ กันยายน).ผู้ที่อยู่อาศัยในตำบลคลองจิก. สัมภาษณ์
สุทธิพร กองสุทธิผล และ ธนกร ชัยถิติ. (ข่าวอยุธยา ๑๘ มกราคม ๒๕๖๒) “การท่องเที่ยวอยุธยามีนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเงินสะพัดกว่าหมื่นล้านบาท” ค้นเมื่อ ๑ กรกฎาคม ๒๕๖๒, จาก www.khaoayutthaya.com/archives/4433
สำเริง พงษ์สวรรค์. (๒๕๖๑, ๒๗ เมษายน).ผู้ที่อยู่อาศัยในตำบลคลองจิก. สัมภาษณ์
เอกวิทย์ ณ ถลาง. (๒๕๔๐). ภูมิปัญญาชาวบ้านสี่ภูมิภาค :วิถีชีวิตและกระบวนการเรียนรู้ของชาวบ้านไทย. โครงการกิตติเมธีสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Halewood, C. and Hannam, K. (2001). Viking Heritage Tourism-Authenticity and Commodification. Annals of Tourism Research, 28(3), 565-580.
Marina La Salle and the IPinCH Commodifications of Cultural Heritage Working Group. (2014). Appropriation and Commodification of Cultural Heritage : Ethical & IP Issues to Consider. 15 June 2016, from www.sfu.ca/ipinch
Robinson, M. (1999). Cultural conflicts in tourism : Inevitability and Inequality. From Agata Maccarrone-Eaglen (2009). An Analysis of Culture as a Tourism Commodity. 15 June 2016, from www.cognizantcommunication.com
Published
2020-01-04